24 Kasım 2009 Salı

öğrettmenler günü

hayatıma dahil olan tüm öğretmenlerin günü kutlu olsun...

ali rıza binboğanın öğretmen şarkısını armağan ediyorum...

13 Kasım 2009 Cuma

gergin..

bir arkadaşım bana gergin derdi... adımın ilk harfi ve bekarlık soyadımla tam olarak g.ergindim helet i ruhiyesi pek öyle biri olmasam da hoşuma giderdi... bugün oğluşumu hastaneye getirdim.. akşam üzeri doktorumuzun hastaneden çıkış saatine denk getirdim ki hem bir sürü hasta çocukla bir arada kalmayalım hem de beklemeyelim diye... malum hastaneler dolmuş taşmış... hastaneye gittik aman allahım herkes tam olarak gerginnnnnn..hatta çıldırmış gibi...doktorumuz ersin hanım bitik bir durumdaydı.naze ve a. için getirdiğimiz meşhur güzeller güzeli fındık rüyalı lokumu iyi ki son bir hamleyle çantaya atmışım..kadıncağız yer de biraz moral ve enerji alır...(Size bir daha ki sefere kızlar)..personel gergin.. hostesler bitik.. hasta yakınları gözü dönük.. bir hasta annesi arkadaşla az daha bir kapışma ortasında kalacaktık kadın saldırıya geçti resmen maşallah dil de pabuç gibiydi... bir iki cevap verdim baktım olumuyor sinirlerim bozulacak hanfendi akşam akşam germeye gerek yok işinize bakın siz dedim.. neyse ki minik kuşum iyileşme yolunda bir adım atmış..antibiyotiğe gerek kalmadı.. kendileri uyuyup duruyor kıpır kıpır bir veletken huşu içinde oturan bir hale girdi kendileri, bir de kumbara gibi ağzı ile ikide bir ağlıyor..gelince sıcak sularla yıkandık hastane mikronbunu attık... neyse.. istanbulu özlemişim.. elinin altında herşeyin olması çok güzel.. herkeseye göre birşeyler olması da güzel.. kendime çok güzel bir hırka ve çok ucuza çok kaliteli de deri bir çanta aldım karabük bu konuda çok yetersiz ve pahalı..oradan bir şey almıyorum çünkü aynı şeyleri burada yarı fiyatına alıyorum.. bu konuda özlicez istanbulu gençler.... benim kocacık uyuyakaldı... bugün salonda piknik yaptık.. ağzı kulaklarındaydı.. oh be ne güzel evde sizin olmanız dedi.. yalnız olmak çok zor ve insan çöküyor dedi.. ona hamsi buluğulama bulgur pilavı ve mercimek çorbası yaptım kırmızı biber vardı közlü ekşili filan..ardından bir sıcacık çay hep birlikte aşçı olmak isteyen ratauy adlı bir farenin animasyon hikayesini izledik piknikiğimize devam ederek..sonra onlar uyudular ben de evimin keyfine varmak biraz da yazmak istedim gece oturmayı çok seviyorum ama sabah kalkması olmasa benim oğlan sabah 7 de uyanır şimdi..yarın cici kardeşi gelecek..nazeyi fındıkla fıstıkla ve enerjili besinlerle kurup salıcam ortaya..geçen annesi bana bıraktığında dönüşte babası a. bahar nazeyi çok beslmeiş hiç durmuyor demiş...hahahah yesin çocuklarımız da kuvvetlensin...
canım çok nohut istedi.. evi topladım nohut ısladım.. makineye çamaşır attım..bulaşık makinesi bitmiş onu kapattım...birazdan yatıcam saat 12yi geçmiş bile.. h. in horlaması taa buraya geliyor evdeyiz ya huzurla uyuyor kocacık... gidip yatayım ben de bari...

5 Kasım 2009 Perşembe

domuz mu yoksa :)

kemiklerim ağrıyor bugün okulda çok zor dayandım... hatta son derste midem bulanmaya başlayınca eyvah galiba domuz gribiyim dedim... çocuklar hep hasta millet dökülüyor... bir de şu gdo meselesi çıktı başımıza..dert edecek bir de bu var artık... akın ağlıyor iki gündür iştambula gidelim diyor... babasının evini odasını özledi... 29 ekimde gittiğimizde hiç evden çıkmak istemedi ben odamdayım ders yapıyom,ben oviveye (olivium)gitmicem ben odamda oturcam deyip durdu..bu hafta bir geçsin perşembe gideriz yine..
mis gibi kereviz yaptım yazarken de onu yiyorum.. vitamin olsun hepimize...

1 Kasım 2009 Pazar

kavabık iştambul

akını zor ikna ettim.. kavabık konusunda.. babayı istanbulda bırakmak zor geldi.. o da içi rahat olsun, bizi rahat ettirsin diye arabamızla bıraktı.. akın hasta biraz..babamız çok üzgün nasıl ayrılacaklar bilmiyorum.. şimdilik mutluyuz h. gece uyuyup sabaha karşı yola çıkacak... yeni geldik.. yol ezdi bizi...akına anlattık karabükte kalmaya karar verdi şimdilik....babasıyla oyun oynuyorlar şimdi yanyana duruyorlar o halde bile baba seni çok özsledim diyor... kumru gibiler..içim yanıyor... h. bana istersen gitmeyelim oraya yerleşmeyelim diyor..sen bilirsin diyorum.. biraz kararsız kolay değil onun için daha zor..hakkkımızda hayırlısı inşallah...

31 Ekim 2009 Cumartesi

İSTANBULLLLLLL

ÖZLEMİŞİM buradaki karmaşayı... hareketi... arkadaşlarımı evimi.. çocuğum odasını özlemiş babasından sonra..bana diyor ki annne odamdayım ben.. ders yapıyom.. oturuyor kitaplarını okuyor arabalarıyla oynuyor dağıtıyor.. bana anne daattım odamı diyor.. aferin oğlum dağat odanı istediğin gibi diyorum.. dün akşam bana sarılıp seni çok seviyorum dedi.. içim eridi... babasına sarıılıp seni çok özledim dedi.. duygularını açık açık konuşan bir insan olusun işallah hep.. millet olarak duvarlara yazarız oraya buraya yazarız 10 ayrı dilde yazarız ama söylemeyezi sevdiğimizi..
istanbul yağmurlu.. soğuk... evde olmak güzel... latin müzikleri eşliğinde kahvaltı yapıyoruz insanın içi kaynıyor...

23 Ekim 2009 Cuma

küçük yerde olmak neden güzel

sabah oğlumla hava almak adına dışarı çıktık atladık arabaya çarşıya indik... çarşıya indik diyorum karabük engebeli bir yer dağlık alan..öyle olunca şu an oturduğumuz semt ormana yakın daha yüksek...çarşıda biraz bayır aşağıda kalıyor hızlı yürürsek 15 dakika..biz arabamıza bindik.. doğru boncuk evine..necati hocam ve eşi hatice abla eskiden ev ekonomisi ve iş teknik dersi şimdi adı teknoloji tasarım dersi olan dersin öğretmenleri boncuk ve o derse ait her telden şey var dükkanda..gittiğimizde yeni açmışdı dükkanı dede...şimdi onun çocuklarının da öğretmeniyim.. necati hocam nikah işlemlerimi yaparken bize yardım etmişti... o da ayrı bir küçük yerde olma güzelliği...akın oralarda ıvır zıvırlarla oynarken bizde biraz sohbet ettik vakit buldukça gitsem de biraz takı tasarlasak diye konuştuk buradayken çok sık giderdim yanlarına hatice abla ile çok çantalar diktik kolye küpeler yaptık...sonra elektrikli aletleri tamir eden bahri abinin yanına uğradık kapısının önünde çay içtik küçük bir bedestende iş yeri.. parka gitmek için tam arabamıza binecekken bir baktım benim lise öğretmenim burhan hocam... aaaaaa 530 gülbahar dedi(numaram bile aklında) kucaklaştık.ayak ustu sohbet ettik akını görünce dede de olduk dedi.. uzun zaman oldu görmeyeli matematik dersinde başarısız bir öğrenciydim ama buna rağmen matematik öğretmenimi çok severim.. karabük ilk görev yerim olduğundan burhan hocamın herşeyden haberi vardı..demişti ki çok sevindim seninle aynı okulda çalışmak aynı meslekten olmak çok gurur verici.. biliyorum ki ben de ilerde öğrencilerimle aynı mesleği paylaşacağım ve gururlanacağım..istanbulda olsam benim taa 1990 yılında (19sene önce)dersime giren öğretmenim numaramla beraber adımı bilebilirmiydi? 530

sonra akınla hındılerın yanına gıttık.. bu sefer bizi kovalamadılar yanımızda simidimizle gittik.. devamı akının bloğunda...

22 Ekim 2009 Perşembe

sevgiliye...

Gitsem de her yerde biraz vardır
Hatırda zamansız bir plak
Bir otel kapısı, biraz istasyon
Vardır o seninle birlikte olmak
Buluşur çok uzaktan ellerimiz
Ve nasıl göz gözeyiz ansızın bir infilak.